ONDERONS

180511 DG Meidendivisie 700

Lees meer...

De heilige Antonius zag dat ’t goed was

De heilige Antonius zag dat ’t goed was

160809 Telegraaf ZagDatTGoedWas 700Tijdens het jaarlijks schuttersfeest van vereniging St. Antonius strijden de gewapende deelnemers om wie er Koning wordt.

De zomer prikkelt het vaderland. Wat gebeurt er met ons Nederlanders nu de dagen oneindig lijken? Onze verslaggever rijdt rond en bericht. Vandaag deel 6: met z’n allen lopend naar Didam.

Ben je per auto over landelijke paadjes op weg naar Nieuw-Dijk om al daar lopend achter aan te kunnen sluiten bij de optocht van schutterij St. Antonius, om de schutterskoning van het buurtschap met muziek en een lege koets thuis op te halen...word je in een maisveld tegen gehouden door een meneer op een fiets.

„U kunt beter om draaien”, zegt hij. Waarom? „Omdat de optocht van de schutterij uit Oud-Dijk er aan komt.” Zou je op deze gezegende dag in een helikopter boven dit fraaie oostelijke puntje van Gelderland gaan hangen, dan zag je wonderlijke taferelen. Overal tussen de weilanden trekken lange bonte stoeten, met piassen, houthakkers, muziekkorpsen, majorettes, notabele bestuurders en vooral heel veel schutters voorbij.

Eerst met z’n allen naar de koning en dan (na enige rituelen en versnaperingen) door naar Didam, waar zich aan het eind van de middag zeven schutterijen verzamelen voor een officiële ontvangst op het plein voor het gemeentehuis. En daar om heen heel veel fietsers. Toeristen, route kaarten op het stuur, bezig met speciale door plaatselijke VVV’s langs de folklore van de schutterijen uitgestippelde routes.

De schutterij van Oud-Dijk, St. Isidorus, is dus al vroeg op pad. Ik bereik die van Nieuw-Dijk, de grootste van allemaal, nog net op tijd om mee te kunnen lopen, het buurtschap uit en dan rechts af de idyllisch kronkelende Oldegoorweg op. Maar eerst worden in de feesttent nog even honderden geweren uit gedeeld aan de 450 schutters van St. Antonius. Nou ja, geweren. Stukken hout, daar kun je nog geen vlieg mee dood schieten. „De enige twee echte geweren liggen bij mij in de kluis”, zegt secretaris Henk Peters. Wie daar mee de volgende dag het best schiet, is de nieuwe koning. Honderdvijftig leden kunnen nooit koning worden, want zij schieten niet. „Ze zitten vooral voor de feesten bij de vereniging”, zegt Peters, wijzend naar mannen die met dat namaak geweertje om de schouders al vast in een eerste pilsje happen.

Op het erf van koning Tim Gieling, waar je wordt verwelkomd onder een grote boog waar boven de tekst Zo vader zo zoon, 40 jaar later Tim op de troon prijkt, is het de hoogste tijd voor een volgende alcoholische versnapering. Als Didam eindelijk is bereikt, wachten in de eigen ’open lucht kroeg’ voor de bibliotheek hamburgers en tappils. Vervolgens weer terug lopen naar Nieuw-Dijk, voor het grote feest in de tent. En de volgen de dag schieten op een lepel. „’t Is een wonder dat ik schutterskoning ben geworden”, zei Tim eerder al. „Want ik was vorig jaar tijdens de wedstrijd bepaald niet goed te pas.”

De Telegraaf d.d. 09-08-2016

View My Stats Hosted by PCextreme

Hosted by WebReus